Czym są blizny potrądzikowe?

Trądzik to schorzenie skóry, które występuje zazwyczaj u młodych ludzi w okresie dojrzewania, jednak pojawić się może także u osób dorosłych. Powstaje on w wyniku zatkania gruczołów łojowych skóry. W zatkanym ujściu gruczołu łojowego gromadzi się sebum, komórki naskórka i bakterie, które powodują stan zapalny skóry, co w konsekwencji prowadzi do powstawania zaskórników (tzw. zaskórników otwartych i zamkniętych), grudek, krost, guzków, czy nawet torbieli ropnych.

Trądzik może występować na różnych obszarach skóry, najczęściej na twarzy, plecach, klatce piersiowej i ramionach. Może przebiegać w różnym nasileniu, od łagodnego do bardzo ciężkiego, a także może powodować zarówno fizyczne objawy, takie jak zaczerwienienie, bolesność, świąd, jak i wpływać na samopoczucie emocjonalne, mogąc powodować frustrację czy obniżenie poczucia własnej wartości.

Walka z trądzikiem nie zawsze jest prosta, a nawet w przypadku wygranej często może on pozostawiać po sobie ślady w postaci blizn i przebarwień potrądzikowych. Ich pojawienie się może okazaś się nawet poważniejszym problemem niż sam trądzik, ponieważ ich pozbycie się bywa często procesem czasochłonnym.

W jaki sposób powstają blizny potrądzikowe?

Blizny po trądziku powstają w wyniku procesu gojenia się skóry ran pozostałych po zapaleniu mieszków włosowych i gruczołów łojowych spowodowanych trądzikiem. Do pojawienia się tych ran może dojść na skutek urazu mechanicznego, chemicznego lub termicznego skóry właściwej. W konsekwencji uruchamiany jest proces naprawczy, jednak nie zawsze jest on wystarczający, aby odbudować powstały na skutek przerwania ciągłości skóry ubytku. Zostaje on zastąpiony unaczynioną tkanką ziarninującą, zawierającą bardzo dużą ilość włókien kolagenowych. Z czasem skóra zaczyna ulega bliznowaceniu, a miejsce blizny wypełniane jest tkanką łączną włóknistą.

Blizny potrądzikowe są widocznymi zmianami, które charakteryzują się wgłębieniami i zapadnięciami o nieregularnym kształcie i głębokości. Mogą przybierać różną formę, a ich widoczność z wiekiem może przybierać na sile, co wynika ze spadku ilości kolagenu w skórze.

Rodzaje blizn potrądzikowych

Blizny po trądziku mogą mieć różny kształt, głębokość oraz wielkość. Ze względu na to wyróżnia się kilka rodzajów blizn potrądzikowych:

• Blizny przerostowe i keloidy (blizny wypukłe) – przybierają formę wypukłych, twardych i grubych guzków, które mają tendencję do rozrostu. Mogą być bolesne i powodować swędzenie.
• Blizny zanikowe (atroficzne) – są to blizny, które są wgłębione w stosunku do poziomu skóry. Mogą przyjmować postać wgłębień lub fałdek o różnej głębokości i wielkości.
• Blizny przebarwieniowe (hiperpigmentacyjne) – to blizny, które charakteryzują się nadmiernym przebarwieniem skóry na miejscach, gdzie występowały zmiany trądzikowe. Mogą być różowe bądź jasnobrązowe.

Jak leczyć blizny potrądzikowe?

Warto zauważyć, że nie u wszystkich osób trądzik prowadzi do powstania blizn, a ryzyko ich powstania może być związane z wieloma czynnikami, takimi jak rodzaj trądziku, predyspozycje genetyczne, sposób leczenia trądziku, nawyki pielęgnacyjne i indywidualne reakcje organizmu na proces gojenia się skóry.

Odpowiednia pielęgnacja skóry

Pierwszym krokiem w leczeniu blizn potrądzikowych jest zastosowanie specjalistycznych kosmetyków. Regularna pielęgnacja blizn potrądzikowych można znacząco zmniejszych ich widoczność. W codziennej pielęgnacji skóry po trądziku warto stosować produkty, które pomagają w nawilżaniu, ochronie przed słońcem i redukcji stanów zapalnych skóry. Może to obejmować kremy nawilżające, kremy z filtrem przeciwsłonecznym, a także produkty zawierające składniki takie jak:

1. Retinoidy,
2. Kwas hialuronowy,
3. Alantoina,
4. Heparyna,
5. Masa perłowa,
6. Niacynamid,
7. Ekstrakty roślinne – aloes, rumianek, nagietek,
8. Witamina C, witamina E,
9. Ceramidy,
10. Wyciąg z cebuli,
11. Wciąg z wąkrotki azjatyckiej,
12. Kwas glikolowy, kwas salicylowy, kwas azelainowy,
13. Oleje roślinne np. lawendowy,
14. Żele silikonowe.

Oprócz pielęgnacji odpowiednimi kosmetykami można również zastosować domowe sposoby na blizny potrądzikowe. W tym przypadku polecany jest m.in. olej kokosowy, który idealnie zmniejsza widoczność świeżych, czerwonych blizn, gdyż zawiera kwasy tłuszczowe i antyoksydanty. Skutecznym sposobem jest także aplikowanie na skórę octu jabłkowego lub soku z cytryny, które zawierają kwasy oczyszczające skórę i usuwające martwy naskórek. Po aplikacji należy pozostawić je na skórze na 10 minut po czym dokładnie spłukać i zastosować dobry krem nawilżający.

Zabiegi na blizny po trądziku

Nie w każdym przypadku nieestetyczne blizny po trądziku czy przebarwienia potrądzikowe można usunąć za pomocą kosmetyków. W wielu przypadkach jedynym sposobem jest włączenie zabiegów wykonywanych w profesjonalnych gabinetach kosmetycznych lub medycyny estetycznej. W walce z bliznami potrądzikowymi pomocne będą:

1. Laseroterapia – laseroterapia to jedna z zaawansowanych technik stosowanych w leczeniu blizn po trądziku. Istnieje wiele różnych rodzajów laserów, które mogą być wkorzystywane w tego typu kuracjach, a ich dobór powinien zależeć od rodzaju i głębokości blizn. Lasery przyczyniają się do stymulowania produkcji kolagenu, wygładzenia skóry i redukcji blizn.
2. Mikrodermabrazja – jest to zabieg, w którym używa się specjalnego urządzenia pozwalającego delikatnie usunąć zewnętrzną warstwę skóry, eliminując martwe komórki i pobudzając regenerację skóry. Powoduje on poprawę struktury skóry i zmniejszenie widoczności blizn potrądzikowych.
3. Dermabrazja – to procedura kosmetyczna, która polega na ścieraniu naskórka i górnych warstw skóry właściwej, aby poprawić jej wygląd i strukturę.
4. Peelingi chemiczne – pelingi chemiczne to zabiegi, które polegają na nakładaniu na skórę specjalnych substancji chemicznych usuwających martwe komórki skóry i stymulujących regenerację skóry, dzięki czemu dochodzi również do spłycenia blizn po trądziku. W leczeniu blizn potrądzikowych najczęściej stosowane są kwasy AHA (migdałowy i mlekowy), BHA (np. kwas salicylowy), PHA (np. kwas laktobionowy).
5. Frakcyjna radiofrekwencja mikroigłowa – to innowacyjna procedura kosmetyczna, która łączy w sobie dwie technologie – radiofrekwencję i mikroigłowanie. Dzięki jednoczesnemu mikronakłuwaniu i podgrzewaniu skóry uruchamiane są procesy naprawcze skóry. Zabieg ten powoduje spłycenie blizn potrądzikowych, poprawę wyglądu skóry, zmniejszenie widoczności zmarszczek, uleastycznie i odmłodzenie skóry.

Jak zapobiegać bliznom potrądzikowym?

Ryzyko wystąpienia blizn potrądzikowych można znacząco ograniczyć stosując się do kilku prostych sposobów. Pomocne w zapobieganiu bliznom potrądzikowym są:

1. Unikaj wyciskania trądziku – wyciskanie krost, guzków i innych zmian trądzikowych może prowadzić do powiększenia uszkodzeń skóry i zwiększać ryzyko powstawania blizn.
2. Właściwe leczenie trądziku – wczesne, odpowiednie leczenie trądziku może pomóc w zmniejszeniu ryzyka powstawania blizn. Skonsultuj się z lekarzem dermatologiem, który może zalecić odpowiednie leki przeciwdziałające zapaleniom skóry, takie jak retinoidy, antybiotyki, kwas salicylowy czy benzoyl peroxide. Odpowiednio dobrane leczenie może znacząco ograniczyć ryzyko powstawania blizn potrądzikowych.
3. Odpowiednia pielęgnacja skóry – bardzo ważne jest postawienie na regularne, lecz nie agresywne dla skóry oczyszczanie. Stosując kosmetyki, które usuwają martwy naskórek i nadmiar sebum można zapobiec namnażaniu bakterii i występowaniu stanów zapalnych. W tym celu należy skórę oczyszczać za pomocą kosmetyków do demakijażu oraz żelem lub pianką do oczyszczania skóry, najlepiej 2 razy dziennie, a także regularnie wykonywać peelingi (np. peeling enzymatyczny lub polecany do cery trądzikowej peeling z węglem aktywnym). Istotne jest także stosowanie kremów nawilżających, ponieważ zbytnie wysuszenie skóry również naraża ją na powstawanie zmian trądzikowych.
4. Unikaj długotrwałego narażenia skóry na słońce – ekspozycja skóry na słońce może powodować pogorszenie jej stanu i zwiększać ryzyko powstawania blizn potrądzikowych. Z tego powodu unikaj przebywania na słońcu bez odpowiedniej ochrony przeciwsłonecznej, takiej jak kremy z filtrem UV i nakrycia głowy.
5. Stosuj delikatne kosmetyki – używaj delikatnych kosmetyków do pielęgnacji skóry, takich jak niekomedogenne kremy nawilżające, żele myjące o łagodnym działaniu i kosmetyki, które nie powodują zatkania porów. Unikaj kosmetyków, które mogą podrażniać skórę lub wywoływać zaostrzenie trądziku.

Na czym polega lipoliza iniekcyjna?

Lipoliza iniekcyjna jest zabiegiem z dziedziny medycyny estetycznej mającym na celu redukcję tkanki tłuszczowej i modelowanie ciała. Polega ona na wprowadzeniu pod skórę substancji powodujących likwidację komórek tłuszczowych. Za rozpuszczanie tkanek tłuszczowych odpowiada mieszanka fosfatydylocholiny, deoksycholatu i L-karnityny lub krzemionki organicznej. Fosfatydylocholina i deoksycholat podawane w tkankę tłuszczową powodują niszczenie komórek tłuszczowych, zaś L-karnityna przyspiesza metabolizm tłuszczu i jego wydalanie z organizmu. Rozpuszczone komórki tłuszczowe są transportowane do wątroby, a następnie usuwane z organizmu jako efekt uboczny przemiany materii.

Lipoliza iniekcyjna jest aktualnie najbardziej skuteczną, nieinwazyjną metodą usuwania tkanki tłuszczowej. Uznawana jest za trwały, bezoperacyjny i skuteczny sposób na modelowanie sylwetki, będąc świetną alternatywą dla operacyjnego, stwarzającego ryzyko powikłań zabiegu liposukcji. Umożliwia pozbycie się lokalnie nagromadzonej tkanki tłuszczowej, którą często trudno zredukować nawet pomimo stosowania diety i aktywności fizycznej.

W celu osiągnięcia zamierzonych efektów zalecane jest wykonanie serii zabiegów, a o ich ilości oraz częstotliwości decyduje lekarz medycyny estetycznej. Efekty lipolizy iniekcyjnej są trwałe, co oznacza, że tkanka tłuszczowa nie gromadzi się ponownie w miejscach wstrzyknięcia preparatu, jednakże w celu ich utrzymania niezbędne jest przestrzeganie diety oraz prowadzenie aktywnego trybu życia.

Najlepsze efekty można osiągnąć u pacjentów z prawidłową masą ciała lub lekką nadwagą, którzy mają problem z miejscowym nagromadzeniem tłuszczu. Zabieg wykonywany jest w seriach, których ilość oraz częstotliwość ustalana jest indywidualnie przez lekarza na podstawie ilości tkanki tłuszczowej przeznaczonej do likwidacji. Zdarzyć się może również, że jest on wykonywany jedynie raz.

Lipoliza iniekcyjna – wskazania do zabiegu

Zabieg lipolizy iniekcyjnej jest przeznaczony dla osób z prawidłową wagą ciała bądź lekką nadwagą, które chcą trwale pozbyć się miejscowo nagromadzonego tłuszczu, trudnego do likwidacji za pomocą ćwiczeń fizycznych i dietą. Lipoliza iniekcyjna usuwa nadmiar tkanki tłuszczowej nagromadzonej w okolicach takich jak:

• twarz – drugi podbródek i tzw. „chomiki”,
• niektóre partie pleców np. fałdy poniżej żeber, kark,
• kończyny górne, w szczególności w okolicy tricepsu,
• brzuch,
• pośladki,
• biodra,
• uda,
• kolana,
• łydki,
• wzgórek łonowy,
• redukcja tkanki tłuszczowej w okolicy gruczołów piersiowych u mężczyzn (ginekomastia).

Jak przebiega zabieg lipolizy iniekcyjnej?

Pierwszym krokiem jest przeprowadzenie przez lekarza wywiadu, który pozwala na zakwalifikowanie do zabiegu i wyeliminowanie przeciwwskazań. Wykonanie zabiegu rozpoczyna się od aplikacji maści ze środkiem znieczulającym, który redukuje dyskomfort w jego trakcie. Do zabiegu stosowane są bardzo cienkie igły, dzięki czemu jest on dobrze tolerowany przez pacjentów. Za ich pomocą po dezynfekcji skóry preparat odpowiadający za rozpuszczanie komórek tłuszczowych jest wstrzykiwany przez lekarza pod skórę w wybrane partie ciała.

W miejscach wstrzyknięcia preparatu może wystąpić chwilowe uczucie pieczenia, zaczerwienienie i obrzęk, a także swędzenie oraz niewielkie wybroczyny bądź krwiaki. Jest to reakcja na rozpad komórek tłuszczowych. Ustępują jednak one bardzo szybko.

Lipoliza iniekcyjna – zalecenia po zabiegu

Terapia za pomocą lipolizy iniekcyjnej nie wymaga rekonwalescencji, a po zabiegu można od razu wrócić do pełnej aktywności. Jednakże po wstrzyknięciu preparatu pojawić się mogą odczyny skórne – zaczerwienienie, swędzenie, obrzęk, krwiaki czy siniaki. W razie wystąpienia niepokojących objawów rekomendowana jest natychmiastowa wizyta kontrolna u lekarza.

Po zabiegu lipolizy iniekcyjnej warto również stosować się do poniższych zaleceń:

• przez 6 godzin po zabiegu nie dotykać miejsca iniekcji oraz okolic,
• przez 12 godzin po zabiegu nie spożywać alkoholu,
• przez co najmniej 24 godziny unikać intensywnego wysiłku fizycznego,
• po upływie 24 godzin zacząć wykonywać masaż tych partii ciała, które zostały poddane zabiegowi wspomagając układ limfatyczny i krwionośny w transportowaniu rozpuszczonych komórek tłuszczowych do wątroby,
• pić około 2 litrów wody w ciągu doby, dzięki czemu wspomagane jest oczyszczanie organizmu, metabolizowanie tłuszczu w wątrobie i wydalanie go z moczem;
• przez minimum 48 godzin po zabiegu unikać wahań temperatury – nie korzystać z sauny, łaźni parowych i krioterapii,
• przez co najmniej 48 godzin po zabiegu unikać ekspozycji na słońce i solarium, stosować kremy z wysokimi filtrami przeciwsłonecznymi,
• przez przynamniej 2-4 tygodnie po zabiegu unikać przyjmowania leków przeciwzapalnych, antyhistaminowych i sterydowych,
• stosować dietę niskokaloryczną oraz dbać o aktywność fizyczną.

Czas utrzymywania się efektów po zabiegu lipoliza

Lipoliza iniekcyjna pozwana na usunięcie nadmiaru tkanki tłuszczowej i wymodelowanie sylwetki w efekcie zastosowania serii zabiegów. Zazwyczaj kuracja obejmuje kilka zabiegów wykonywanych w odstępach kilkutygodniowych. Efekt końcowy lipolizy iniekcyjnej uwidacznia się stopniowo przez kilka pierwszych tygodni. Rezultaty są trwałe, jednak wskazane jest stosowanie do zaleceń lekarza, prowadzenie aktywnego trybu życia, stosowanie zdrowej diety oraz dbanie o odpowiednie nawodnienie organizmu.

Efekty zabiegu lipolizy iniekcyjnej

Lipoliza iniekcyjna polega na wprowadzeniu na odpowiednią głębokość pod skórę preparatu powodującego rozpuszczanie komórek tłuszczowych, w efekcie czego dochodzi do redukcji tkanki tłuszczowej i wymodelowania sylwetki. Jakie są rezultaty lipolizy iniekcyjnej?

• redukcja tkanki tłuszczowej z okolic brzucha, pośladków, bioder, ramion, twarzy (drugi podbródek, “chomiki”), niektórych partii pleców np. karku,
• utrata kilku centymetrów w obwodzie w miejscu podania preparatu,
• przyspieszenie metabolizmu komórek skóry, poprawa mikrokrążenia, stymulacja procesu jej regeneracji i lepsze odżywienie skóry.

Przeciwwskazania do zabiegu lipolizy iniekcyjnej

Zabieg lipolizy iniekcyjnej wykonywany jest przez lekarza, który powinien przeprowadzić dokładny wywiad z pacjentem w celu ustalenia przeciwwskazań do zabiegu. Przeciwwskazania do wykonania lipolizy iniekcyjnej to przede wszystkim:

• ciąża i karmienie piersią,
• hemofilia i zaburzenia krzepnięcia krwi,
• padaczka,
• cukrzyca,
• choroby wątroby i nerek,
• choroby nowotworowe,
• aktywne infekcje skórne w miejscu wstrzyknięć,
• stany zapalne skóry,
• alergia na składniki preparatu oraz na soję i skorupiaki,
• rozległa otyłość,
• choroby tarczycy (zabieg może być wykonywany u osób z zaburzeniami autoimmunologicznymi tarczycy, jednak w przypadku osób z chorobą Hashimoto dopuszczalny jest jedynie wtedy, gdy poziom przeciwciał jest bardzo niski lub równy zeru),
• inne choroby autoimmunologiczne,
• zaburzenia psychiczne,
• terapia lekami przeciwkrzepliwymi.

Karboksyterapia – na czym poleca zabieg?

Karboksyterapia to innowacyjny, skuteczny i wszechstronny zabieg, do którego wykorzystywany jest dwutlenek węgla (CO2). W zależności od efektów, które zamierzamy osiągnąć, polega on na precyzyjnej podskórnej bądź śródskórnej aplikacji medycznego dwutlenku węgla za pomocą iniekcji. Do warstw skóry lub tkanki podskórnej na głębokość 1-10 mm wstrzykiwane są niewielkie dawki czystego dwutlenku węgla. W tym celu wykorzystywane jest specjalistyczne urządzenie, które umożliwia precyzyjną aplikację CO2 do tkanek. Jest to zabieg bezpieczny, mało inwazyjny, skuteczny i zapewniający szybkie efekty w krótkim czasie.

Wykonanie serii zabiegów karboksyterapii w odstępach 7-14 dni powoduje doskonałe efekty w postaci widocznej poprawy kondycji skóry, jej ujędrnienia, redukcji cellulitu i tkanki tłuszczowej, zmniejszenia rozstępów, a także obrzęków i cieni pod oczami. Karboksyterapia polecana jest także jako skuteczna metoda na ograniczenie wypadania włosów.

Karboksyterapia – jak działa?

Iniekcja dwutlenkiem węgla przyczynia się do zwiększenia przepływu krwi, co powoduje przyspieszenie dostarczania tlenu oraz składników odżywczych do poddawanej terapii partii ciała. Poprawia ono również mikrokrążenie i pobudza odnowę biologiczną komórek. W efekcie iniekcji CO2 pojawia się również reakcja zapalna, która stymuluje produkcję kolagenu, a wraz z nią pojawia się poprawa jędrności skóry i jej uelastycznienie.

Zabieg karboksyterapii przynosi efekt w postaci wymodelowania sylwetki i redukcji tkanki tłuszczowej, bowiem komórki tłuszczowe są niezwykle wrażliwe na iniekcje dwutlenkiem węgla. Rozkłada się ona częściowo na kwas węglowy, który rozpuszcza komórki tłuszczowe. Zwiększone ukrwienie przyczynia się z kolei do poprawy metabolizmu i wydalania uwolnionego tłuszczu.

Efektem zabiegu karboksyterapii jest także redukcja cellulitu. Następuje ona jako konsekwencja odnowienia komórek skóry, pobuczenia procesu syntezy kolagenu oraz zmniejszenia tkanki tłuszczowej. Przyspieszony zostaje również drenaż limfatyczny. Powierzchnia skóry zostaje wygładzona, cellulit wyraźnie zmniejszony, a w wielu przypadkach nawet zupełnie zlikwidowany.

Wskazania do karboksyterapii

Karboksyterapia jest innowacyjnym, skutecznym, bezpiecznym zabiegiem o szerokim zastosowaniu. Można go stosować zarówno na skórę twarzy, ciała, jak i skórę głowy. W jakich sytuacjach warto go zastosować?

• cellulit,
• rozstępy,
• lokalnie nagromadzona tkanka tłuszczowa ( brzuch, bryczesy, “drugi podbródek“),
• cienie pod oczami, obrzęki pod oczami,
• wiotka skóra np. ramion, szyi, twarzy,
• blizny,
• nadmierne wypadanie włosów.

Karboksyterapia – efekty

Karboksyterapia zwiększa przepływ krwi i rozszerza naczynia krwionośne, w efekcie czego komórki skóry są lepiej dotlenione i odżywione. Konsekwencją jest przyspieszenie procesu regeneracji tkanek. Pojawia się również reakcja zapalna, w efekcie której dochodzi do zwiększonej produkcji kolagenu odpowiadającego za ujędrnienie skóry. Karboksyterapia powoduje także rozbijanie komórek tłuszczowych przez kwas węglowy, w który przekształca się podawany w warstwy skóry dwutlenek węgla oraz zwiększa drenaż limfatyczny, w wyniku czego zmniejszają się obrzęki pod oczami, a cellulit ulega redukcji.

W efekcie zastosowania serii zabiegów karboksyterapii spodziewać się można efektów takich jak:

• redukcja cellulitu,
• wymodelowanie sylwetki, zmniejszenia nagromadzonej lokalnie tkanki tłuszczowej,
• zmniejszenie widoczności rozstępów i blizn,
• poprawę napięcia skóry, ujędrnienie, wygładzenie,
• usunięcie obrzęków, w tym również pod oczami,
• ograniczenie wypadania włosów.

Czy zabieg karboksyterapii jest bezpieczny?

Karboksyterapia jest całkowicie bezpiecznym zabiegiem, który wykorzystuje naturalne procesy zachodzące w organizmie. Dwutlenek węgla to substancja, która występuje w ludzkim organizmie w znacznym ilościach, dlatego jest dobrze tolerowany, a po zabiegu wydalany jako produkt wymiany gazowej. Warto także zaznaczyć, że ilość podawanego w trakcie zabiegu dwutlenku węgla jest porównywalna do ilości CO2 wytwarzanego przez organizm w trakcie wysiłku fizycznego.

Czy zabieg karboksyterapii jest bolesny?

Odczuwanie bólu jest kwestią indywidualną, jednak sam zabieg karboksyterapii nie jest bolesny. Jedyny dyskomfort, jaki może podczas niego wystąpić, wiąże się z procesem nakłuwania i wprowadzania dwutlenku węgla powodującego ucisk i rozpieranie. Zazwyczaj ustępuje one jednak po upływie kilku – kilkunastu minut.

Jak przygotować się do zabiegu?

Karboksyterapia nie wymaga specjalnego przygotowania do zabiegu. Zaleca się jedynie, aby 48 godzin przed jego wykonaniem nie przyjmować aspiryny oraz innych środków obniżających krzepliwość krwi. Jeśli zabiegowi poddawana jest duża powierzchnia np. uda, brzuch, ramiona czy twarz, w dniu zabiegu nie jest również zalecana aktywność fizyczna. Nie jest również zalecane spożywanie alkoholu w dniu zabiegu, zarówno przed, jak i po.

Ilość i częstotliwość zabiegów karboksyterapii

Ilość zabiegów karboksyterapii ustalana jest ze specjalistą w gabinecie kosmetycznym w czasie pierwszej wizyty. Zazwyczaj rekomendowana jest seria składająca się z przynajmniej 6 zabiegów, jednak jest to kwestia bardzo indywidualna i dopasowywana w zależności od oczekiwanego efektu.

Podobnie jak ilość zabiegów, tak i ich częstotliwość ustalana jest indywidualnie. Zazwyczaj zabiegi należy wykonywać co kilka dni (od 7 do 14). Do osiągnięcia zamierzonych efektów niezwykle istotna jest regularność. Z kolei dla potrzymania efektów warto zabieg karboksyterapii powtarzać zgodnie z ustaloną przez specjalistę częstotliwością np. raz na pół roku.

Zabieg karboksyterapii – czas trwania

Czas trwania jest zależny od powierzchni, na jakiej jest wykonywany zabieg karboksyterapii oraz od dawki wprowadzanego dwutlenku węgla. I tak w przypadku okolicy oczu wynosi on około 5 minut, zaś okolicy ud – 30 minut.

Wiele osób zastanawia się, czy możliwe jest jednoczesne wykonanie zabiegu na kilka fragmentów ciała. Ponownie jest to kwestia bardzo indywidualna i zależy wyłącznie od tego, na jakiej powierzchni ma zostać wykonany zabieg karboksyterapii. W czasie jednej serii zabiegowej nie można przekroczyć określonej ilości dwutlenku węgla, dlatego nie w każdym przypadku możliwe jest przeprowadzenie zabiegu na kilku obszarach skóry w czasie jednej wizyty.

Jakie są zalecenia po zabiegu karboksyterapii?

Po zabiegu karboksyterapii można od razu wrócić do normalnych czynności. W dni zabiegu nie jest jednak zalecane spożywanie alkoholu oraz aktywność fizyczna. Do momentu wygojenia ran po nakłuciach nie powinno się również korzystać z sauny oraz basenu.

Karboksyterapia – przeciwwskazania

Do wykonania zabiegu karboksyterapii istnieją różne przeciwskazania. Są to przede wszystkim:

• stany zapalne skóry,
• aktywne choroby wirusowe (opryszczka), bakteryjne, grzybicze oraz pasożytnicze,
• łuszczyca, egzema, wysypka,
• podrażniona lub świeżo opalona skóra,
• ciąża i karmienie piersią,
• podwyższona temperatura ciała,
• niewydolność serca, nerek, wątroby i płuc,
• choroby krwi (np. anemia, hemofilia),
• przebycie udaru mózgu oraz zawału mięśnia sercowego,
• stan po przeszczepie lub usunięciu narządu,
• choroby nowotworowe oraz okres 5 lat po ich całkowitym wyleczeniu,
• schorzenia naczyń obwodowych, w tym miażdżyca, zakrzepowe zapalenie żył,
• epilepsja,
• reumatoidalne zapalenia stawów,
• nieustabilizowana cukrzyca i nadciśnienie,
• przyjmowanie niektórych leków (np. rozrzedzających krew),
• skłonność do powstawania bliznowców,
• jaskra,
• anemia sierpowata,
• immunosupresja bądź choroby układu odpornościowego.

Do wykonania zabiegu karboksyterapii istnieją również przeciwskazania miejscowe, czyli dotyczące obszaru, który ma zostać poddany zabiegowi. Są to:

• wypełniacze tkanek miękkich, toksyna botulinowa oraz nici w miejscu, który miałby zostać poddany zabiegowi,
• endiometroza i miesiączka w przypadku karboksyterapii brzucha,
• żylaki w przypadku karboksyterapii kończyn dolnych.

Endermologia – co to jest?

Endermologia to zabieg, w czasie którego wykonywany jest mechaniczny masaż ciała bądź twarzy przy pomocy głowicy wytwarzającej podciśnienie. Działa ono na podskórną tkankę łączną skóry, czego konsekwencją jest pobudzenie syntezy kolagenu odpowiedzialnego za przywrócenie lub utrzymanie jędrności skóry, a także syntezy elastyny zapewniającej skórze sprężystość oraz kwasu hialuronowego, który stanowi naturalne źródło nawilżenia skóry. Podciśnienie przyspiesza również metabolizm komórek tłuszczowych, dlatego idealnie sprawdza się jako dodatkowe wsparcie w modelowaniu sylwetki i walki z cellulitem.

Dzięki serii zabiegów endermologii można osiągnąć spektakularne efekty w postaci poprawy jędrności skóry, wyszczuplenia sylwetki czy redukcji cellulitu. Jest to także zabieg polecany w celu rozluźnienia napiętych mięśni po intensywnym treningu.

Jak przebiega zabieg endermologii?

Endermologia to zabieg, który redukuje tkankę tłuszczową oraz stymuluje skórę do produkcji kolagenu, elastyny i kwasu hialuronowego, czego efektem jest wyszczuplenie sylwetki, redukcja cellulitu i ujędrnienie skóry. Zabieg wykonywany być może na różne części ciała, w tym również na twarz. Zazwyczaj stosowany jest on jednak na ciało w celu wymodelowania jego kształtu. W jaki sposób przebiega endermologia ciała?

Na pierwszej wizycie specjalista ustala liczbę zabiegów endermologii niezbędnych do uzyskania zakładanych efektów, a także wyklucza ewentualne przeciwwskazania. Do samego zabiegu należy przygotować się poprzez włożenie specjalnego, obcisłego kombinezony, który stanowi barierę pomiędzy głowicą a skórą, a także umożliwia wykonywanie płynnych ruchów podczas zabiegu. Endermologia jest zabiegiem relaksującym i bezbolesnym, polegającym na zasysaniu przez głowicę fałd skórnych i ich rolowaniu od zewnątrz do wewnątrz. W ten sposób możliwe jest oddziaływania na głębokie partie tkanki łącznej. Czas trwania zabiegu to zazwyczaj około kilkudziesięciu minut.

Endermologia – efekty zabiegu

Masaż podciśnieniowy, czyli endermologia, pomaga w uzyskaniu następujących efektów:

• znaczna redukcja cellulitu niezależnie od stopnia zaawansowania,
• poprawa jędrności skóry, przywrócenie sprężystości,
• wyszczuplenie sylwetki i redukcja tkanki tłuszczowej,
• rozluźnienie napiętych mięśni, szczególnie po intensywnym treningu fizycznym.

Najlepsze efekty endermologii osiągnąć można po wykonaniu serii zabiegów. O ich ilości zdecydować powinien specjalista. Warto trzymać się zaleceń i konsekwentnie realizować zabiegi, gdyż zapewni to najlepsze wyniki.

Endermologia – wskazania do zabiegu

Na zabieg endermologii zdecydować się powinny przede wszystkim osoby, które chcą:

• wymodelować sylwetkę, zredukować tkankę tłuszczową w wybranych partiach ciała,
• ujędrnić skórę w określonych częściach ciała, w tym również skórę twarzy,
• wyraźnie zmniejszyć cellulit,
• zmniejszyć zastoje limfatyczne i powstające w ich wyniku obrzęki,
• poprawić kondycję skóry, dotlenić ją,
• zredukować napięcie w mięśniach.

Wskazaniem do wykonania masażu podciśnieniowego twarzy powinny być czynniki takie jak utrata jędrności skóry, problemu z jej wiotkością, widoczne zmarszczki na twarzy, szyi i dekolcie, występowanie obrzęków pod oczami czy drugiego podbródka.

Przeciwwskazania do wykonywania zabiegu endermologii

Innowacyjna, bezbolesna i skuteczna metoda, jaką jest endermologia nie jest jednak zabiegiem polecanym wszystkim. Istnieją przeciwwskazania do wykonywania masażu podciśnieniowego, do których zaliczane są:

• stany zapalne, uszkodzenia i rany naskórka,
• nowotwory,
• opryszczka, trądzik, infekcje skórne,
• zapalenie żył,
• tłuszczaki na ciele w dużej ilości,
• występowanie i skłonność do powstawania żylaków,
• przyjmowanie leków rozrzedzających krew,
• przyjmowania antykoagulantów (leków przeciwzakrzepowych).

Endermologia nie jest również rekomendowana w ciąży i podczas karmienia piersią.

Czym jest mezoterapia mikroigłowa?

Mezoterapia mikroigłowa, znana także jako mezoterapia frakcyjna, jest innowacyjnym, małoinwazyjnym zabiegiem, który polega na kontrolowanym uszkodzeniu skóry poprzez jej mechaniczne nakłuwanie za pomocą sterylnych, cienkich igieł osadzonych na głowicy urządzenia bądź na rolce. Na skórze powstają mikrourazy, w efekcie czego dochodzi do aktywacji płytek krwi z uszkodzonych naczyń krwionośnych i uruchomienia naturalnych procesów regeneracyjnych naskórka. Uwolnione zostają czynniki wzrostu stymulujące fibroblasty i keratynocyty do syntezy elastyny oraz odbudowy włókien kolagenowych. Końcowym efektem jest znaczna poprawa elastyczności skóry, jej ujędrnienie i lepsze napięcie.

Mezoterapia mikroigłowa – na czym polega?

Celem mezoterapii mikroigłowej jest stymulacja skóry do procesów odbudowy i regeneracji. W wyniku kontrolowanych uszkodzeń skóry właściwej uruchomione zostają czynniki wzrostu, które z kolei przyczyniają się do pobudzenia komórek macierzystych, keratynocytów i fibroblastów. W efekcie uruchomiona zostaje produkcja kolagenu i elastyny, a także kwasu hialuronowego i innych składników stanowiących macierz międzykomórkową. Pobudzone zostaje również mikrokrążenie, a połączenia między komórkami stają się silniejsze. Powoduje to umocnienie włókien kolagenowych, wzmocnienie tkanek oraz odmłodzenie, wygładzenie, ujędrnienie i uelastycznienie skóry.

W czasie trwania zabiegu mezoterapii mikroigłowej dochodzi do uszkodzeń naskórka, który jednak goi się bardzo szybko, wykorzystując naturalne procesy odbudowy. Stan zapalny i związane z nim zaczerwienienie i opuchlizna skóry ustępują samoistnie, zazwyczaj w przeciągu 1-3 dni.

Mezoterapia mikroigłowa – wskazania

Mezoterapia mikroigłowa polega na pobudzeniu procesów intensywnej regeneracji skóry poprzez jej mikrouszkodzenia, które prowadzą do syntezy niezwykle istotnych dla młodego wyglądu skóry kolagenu i elastyny. Jednakże zastosowanie mezoterapii mikroigłowej ma znaczenie nie tylko dla spłycenia zmarszczeń i odmłodzenia wyglądu. Jest to zabieg o uniwersalnym zastosowaniu, który pozwala na przeciwdziałanie wielu problemom kosmetycznym. Można stosować ją w różny sposób.

Mezoterapia mikroigłowa na skórę głowy może być pomocna na:

• łysienie,
• miejscowe wypadanie włosów,
• osłabienie, łamliwość włosów,
• blizny na skórze głowy.

Mezoterapia mikroigłowa na skórę twarzy polecana jest w celu:

• spłycenia zmarszczek,
• zmniejszenia bruzd,
• usunięcia blizn potrądzikowych,
• wyrównania kolorytu,
• usunięcia pajączków, czyli pękających naczynek,
• poprawy jędrności obwisłej, cienkiej, wiotkiej skóry,
• przywrócenia zdrowego wyglądu cerze poszarzałej i przesuszonej.

Mezoterapia mikroigłowa jest także stosowana na ciało w celu:

• redukcji rozstępów na całym ciele, w tym m.in. na brzuchu, udach, pośladkach, ramionach,
• zmniejszenia widoczności blizn na ciele, w tym blizn potrądzikowych, pooperacyjnych czy pooparzeniowych,
• przywrócenia obwisłej, wiotkiej skórze ciała jędrności.

Mezoterapia mikroigłowa – efekty

Powtórzenie serii zabiegów, jakim jest mezoterapia mikroigłowa, pozwala na uzyskania widocznych rezultatów. Po zabiegu mezoterapii spodziewać się można:

• odmłodzenia wyglądu skóry,
• spłycenia zmarszczek,
• wyrównania kolorytu skóry,
• ujędrnienia i uelastycznienia,
• zmniejszenia widoczności blizn, rozstępów i bruzd,
• zmniejszenie popękanych naczynek,
• w przypadku włosów – poprawy kondycji, wzmocnienia, zaprzestania wypadania włosów, pojawienia się baby hair.

Pierwsze efekty mezoterapii mikroigłowej zauważalne są już po jednej wizycie, jednak najlepsze rezultaty widać dopiero po dłuższym czasie, czyli po odbyciu minimum czterech zabiegów.

Mezoterapia mikroigłowa – ilość i częstotliwość zabiegów

W celu uzyskania zakładanych rezultatów mezoterapia mikroigłowa powinna być powtarzana w kilku seriach. Choć pierwsze efekty zaobserwować można już po pierwszej wizycie w gabinecie kosmetycznym, najlepsze efekty daje wykonanie minimum 4 zabiegów. Ilość dobierana jest jednak indywidualnie przez kosmetologa lub lekarza medycyny estetycznej, w zależności od tego, z jakim problemem się mierzymy i jakich efektów oczekujemy.

Zazwyczaj mezoterapię mikroigłową wykonuje się w serii od 4 do 8 zabiegów i powtarza co 7-30 dni. Wszystko zależne jest od zastosowanej technologii oraz zaleceń osoby wykonującej zabieg.

Zalecenia po zabiegu mezoterapii mikroigłowej

Niezależnie od zastosowanej technologii do wykonania zabiegu mezoterapii zalecane jest:

• unikanie dotykania miejsca poddanego zabiegowi,
• omijanie dużych skupisk ludzi, aby nie narażać się na ryzyko infekcji,
• zaprzestanie uprawiania intensywnej aktywności fizycznej (przez 3 dni od zabiegu),
• niekorzystanie z sauny, basenu, kąpieli parowych (przez 7 dni),
• niepoddawanie się zabiegom złuszczającym, peelingom, mikrodermabrazji oraz terapii laserowej (minimum 30 dni od dnia zabiegu),
• unikanie opalania skóry, korzystania z solarium oraz używania samoopalaczy (przez co najmniej 30 dni),
• stosowanie kremów z wysokim filtrem 50+ (minimum 30 dni),
• doustne przyjmowanie preparatów z witaminą C, a także aplikowanie serum z witaminą C na skórę, w celu jej szybszej regeneracji.
• używanie poleconych przez kosmetologa kremów nawilżających i regenerujących.

Przeciwwskazania do mezoterapii mikroigłowej

Mezoterapia mikroigłowa jest zabiegiem, który nie jest rekomendowany dla każdego i w każdej sytuacji. Przeciwskazania do niego stanowią:

• ciąża i karmienie piersią,
• cukrzyca,
• choroby i stany zapalne skóry m.in. opryszczka, trądzik, stany ropne,
• stan podgorączkowy, przeziębienie,
• stany pooperacyjne,
• obecność wypełniaczy (możliwe jest jej wykonania minimum 3 tygodnie po ich wstrzyknięciu),
• kuracja kortykosteroidami,
• zażywanie leków obniżających krzepliwość krwi,
• posiadanie cery naczyniowej, skłonnej do powstawania blizn,
• kuracja retinoidami (zabieg mezoterapii wykonać można dopiero po 6 miesiącach od jej zakończenia).